![]() |
![]() |
|
| وصف یار |
|
به نام آفریننده علم و دانش فکر نکنی دوست نداشتم که تو رو تنها گذاشتم --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- قلبم و دادم به تو ای نازنین دیدی آخر بی تو موندم رو زمین رفتی و تنهام گذاشتی دیدی من رو جا گذاشتی بی وفا بی تو دنیا برای من شده زندونی که کلیدی نداره اگه زندون دلم کلیدی داشت الان دیگه اون کلید و نداره کلید زندون قلبم و تو بردی واسه چی من و تنها رو زمین گذاشتی رفتی واسه چی من وتنها و رها گذاشتی رفتی واسه چی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ دوستان در همه حال بخندید کسی که همیشه می خندد هزار مشکل دارد و کسی که ناراحت و عبوس است فقط یک درد دارد. بازم از همه ی کسانی که به وبم سر می زنند تشکر می کنم امیدوارم موفق و خندان باشید. قربان شما پروانه |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه دوم بهمن 1384ساعت 7:28 توسط پروانه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| تا بی انتها آبی بودن |
|
| نوشته های پیشین |
|
بهمن 1386 آذر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 خرداد 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 خرداد 1385 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 |
|
RSS
|